Beschrijving

Architectonische psychologie is een nieuw onderzoeksveld dat de impact van architectuur op mensen, hun gevoelens en hun gedrag onderzoekt. Dit heeft ons geïnspireerd om een meer holistische benadering te geven aan onze ontwerpfilosofie, gericht op een meer mensgericht ontwerp, waarbij we de grenzen van zorgarchitectuur verleggen. Architectuur moet ons confronteren en met ons communiceren op psychische en emotionele niveaus, evenals op visuele en intellectuele. Architectuur biedt niet alleen onderdak aan ons lichaam, maar vooral aan onze geest; het gaat verder dan vorm en constructie en beïnvloedt ons veel meer dan we denken. Ruimtes bepalen ons gedrag, vaak zonder dat we ons daarvan bewust zijn. Ze hebben een indirect effect op onze zintuigen, wat ons denken, onze gevoelens, onze handelingen en daarmee ons hele lichaam beïnvloedt. Ons hoofddoel is daarom om architectonische technieken en strategieën te gebruiken om de juiste sfeer te creëren die het genezingsproces bevordert.

We gebruiken dit onderzoek als een sterke basis om ons conceptidee voor te stellen voor een Retreat Center, ontworpen voor emotioneel en mentaal herstel, sociale verbinding, en een magische mix van samenleven (mensen van verschillende leeftijden die samenleven, met elkaar omgaan en voor elkaar zorgen). Ons ontwerpvoorstel bevindt zich aan de verlenging van de Groene Loper in Maastricht, een zeer mooie omgeving niet ver van het stadscentrum, met een groot potentieel om steeds levendiger te worden, en zo nieuwe functies en faciliteiten te bieden voor de bewoners van de stad. We kozen het woord ‘retreat’ omdat het de kern van ons ontwerpconcept het beste beschrijft. Het haalt de rigiditeit en institutionele benadering van de zorgomgeving weg en geeft meer kracht aan menselijke gevoeligheid. De belangrijkste betekenis van het woord ‘retreat’ is gerelateerd aan een plek van privacy en veiligheid, een plek waar mensen zich kunnen terugtrekken van wat moeilijk en ondraaglijk is, een plek voor reflectie en vernieuwing, een nieuwe structuur die we kiezen om in contact te komen met wie we werkelijk zijn en duidelijk te maken wat we echt waarderen, een positieve her verbinding.

We hebben een introvert gebouw ontworpen waarin alles, de hele beweging, zich aan de binnenkant afspeelt, in de kern. Die kern wordt een bron van verbinding en verlicht de verborgen extraverte kant ervan. De centrale serre dient als een luchtfilter, matigt temperaturen, vermindert energieverbruik, verbetert gezondheid, motivatie en productiviteit, en fungeert als een positieve afleiding voor bezoekers, als een plek om te verwonderen, te interacteren en te mediteren. Aan de buitenkant organiseren we het volume in groene terrassen, die van hoog naar laag zijn geplaatst richting het zuiden en in de richting van de Groene Loper. Deze terrassen dienen als sociale buitenontmoetingspunten die verbonden zijn met de recreatiegebieden binnen en met de centrale serre.

Met ons ontwerp wilden we mensen het gevoel van vrijheid geven, ondanks dat ze zich in een afgesloten ruimte bevinden; het gevoel buiten te zijn, ondanks dat ze binnen zijn. We wilden een ruimte creëren die het genezingsproces ondersteunt en er niet tegenin gaat, die motivatie bevordert en het gevoel van eigenwaarde en tevredenheid versterkt.